حج برویم یا به فقرا کمک کنیم!

به جای حج پولش را به فقرا بدهیم.

دختر فلانی جهیزیه می خواد، چرا فلانی رفته حج؟ پولش را به او می داد!
و…

این ها برخی صحبت هایی است که در برخی زمان ها بسیار به گوش می خورند و مردم خواسته یا نا خواسته، دانسته یا ندانسته آن را گوش به گوش می چرخانند.

اما آیا واقعا این کار شدنی است؟

آیا می شود یه نفر به جای این که پولش را صرف حج واجب خود کند، آن را برای فقرا هزینه کند و به حج مشرف نشود؟

این ها سوالاتی است که باید برای پاسخ به آن ها به نکاتی توجه کرد:

الف: تعارض بین واجب و مستحب:

هر انسان مسلمانی باید به این نکته توجه داشته باشد که در اعمالی که به آن ها سفارش شده است، چند وجه وجود دارد، وجوب، استحباب، حرمت و کراهت.

در این دو عمل، یعنی حج و انفاق تعارض بین وجوب و استحباب می باشد و در این حالت باید دید کدام یک بر دیگری مقدم می باشد؟

چیزی که مسلم است این است که در تعارض بین یک عمل مستحب و واجب آنچه مقدم می شود عمل واجب بوده و باید به واجب عمل کرد و آن را انجام داد.

پس این اولین و اصلی ترین پاسخ ما می شود که برای کسی که حج بر او واجب شده است، این امکان وجود ندارد که به جای حج به فقرا کمک کند یا جهاز دختری را تهیه کند.

ب: ترک حج، مساوی با خروج از اسلام:

نکته دیگری که باید بدان توجه داشته باشیم این است که حال اگر کسی این کار را کرد، آیا عوارضی برای او دارد؟

در جواب باید بگوییم بله، ترک حج یعنی ترک یک عملی که خدا بدان دستور داده (1) و بر  هر شخص مستطیعی واجب است.

و قطعا ترک امر الهی در هر مساله ای حرام بوده و حج هم از این قاعده مستثنی نیست.

تا جایی که در برخی روایات ترک کننده حج مساوی با کفار در نظر گرفته شده است (2) و حتی گفته شده است که اگر کسی عمدا حج خود را به تاخیر باندازد و از دنیا برود مسلمان از دنیا نرفته است و در قیامت یهودی و نصرانی محشور می شود.(3)

پس باید به این نکته هم توجه داشت که ترک حج عواقب سختی را برای تارک آن به دنبال دارد، حتی اگر تمام پول حج را برای فقرا هزینه کند.

ج: انفاق هم در جای خود خوب است:

نکته بعدی این است که بدانیم انفاق هم در جای خود خوب بوده و همان اسلامی که دستور وجوب حج را داده است، به انفاق و کمک به فقرا نیز تاکید بسیاری کرده است و یکی از سیره های بسیار مهم اهل بیت علیهم السلام و دستورات قرآن بحث انفاق بوده و روایات و آیات زیادی در این باره وجود دارد.

در حدی که اگر همه مردم واجبات مالی خود از جمله خمس و زکات و کفارات را پرداخت می کردند، بسیاری از مشکلات فقرا حل می شد.

پس انفاق و کمک به فقرا هم خوب است، اما نه هر انفاقی و در هر شرایطی، بلکه انفاقی که در جای خود بوده و به ضروریات دین و واجبات الهی لطمه نزند.

د: چرا فقط سفرهای زیارتی و اعمال دینی؟

اما یک نکته دیگر که خوب است در اینجا متذکر شویم این است که چه خوب است دوستان دلسوز ما، صرفا در مورد کار های مذهبی و معنوی و سفرهای زیارتی به یاد فقرا نیفتاده و دلسوزی برای فقرا را به دوستانی که برای تفریح به سفر خارجی می روند هم تذکر دهند.

جدای از سفر زیارتی و حج، سالانه مبالغ هنگفتی برای سفرهای تفریحی و سیاحتی در خارج از کشور هزینه می شود و مسافران زیادی به ترکیه، تایلند، چین، پاریس،فرانسه و… سفر کرده و پول زیادی را که می شود با آن ها فقرای بسیاری را سر و سامان داد هزینه می کنند.

یا کسانی که ماهانه میلیون ها تومان را هزینه نگهداری سگ و حیوان خانگی خود می کنند را نیز می توان مورد سوال قرار داد و گفت به جای آن، پولش را هزینه فقرا کنند!

اما سوال اینجاست، چرا مردم فقط در مورد سفرهای زیارتی یاد فقرا می افتند؟
آیا این دلیل خاصی دارد؟

و آیا این نوع مطالب از جای خاصی سرچشمه می گیرد؟

 

برای بروز بودن در خواندن پاسخ به شبهات اپلیکیشن روشنگر را نصب نمایید.

التماس دعا

یا حق

 

پ.ن:
1- آل عمران – 97

2- الخصال، الصدوق، ص۴۵۱

3- من لا یحضره الفقیه، الصدوق، ج۴، ص۳۶۸

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *