خودم عقل دارم، پس نیازی به امر ونهی ندارم!

خدا به ما عقل داده و خوب وبد را تشخیص می دهیم دیگر نیازی نیست كسی به ما بگوید چكار بكنیم یا نكنیم!

در برخورد و گفت و گو با برخی افراد به خصوص جوان ها، متوجه می شویم که در برابر برخی از برنامه های دینی و اوامر و نواهی آن، جمله ای را به زبان جاری می کنند:

خدا به ما عقل داده، چرا باید مرا امر و نهی کنید؟

برای پاسخ به این نوع سوالات باید به چند نکته توجه داشت:

الف: هر عقلی عقل کل نیست!

بله، هر عقلی عقل کل نیست و انسان ها طوری آفریده شده اند که باید در اجتماع زندگی کرده و برای رفع نیاز های خود، با مردم و افراد دیگر در ارتباط باشند.

برای مثال یک مهندس سازه برای رفع مشکل خودروی خود به یک تعمیرکار خودرو نیاز دارد.

یا یک تعمیر کار برای رفع مشکل ساخت و ساز خود به یک مهندس عمران نیاز دارد و… این چرخه همچنان ادامه دارد.

پس با این حساب باید متوجه باشیم که درست است خدا به ما عقل را عنایت کرده، اما عقل هیچ یک از ما عقل کل نبوده و با کمبود هایی روبرو هستیم.

ب: خدای عقل دهنده همان خدای آمر و ناهی است!

جالب این جاست که دوستان ما، فقط به جنبه عقلی که خدا به آن ها داده توجه داشته و به جنبه اوامر و نواهی همان خدا توجهی ندارند!

بله، درست است که خدا به شما عقل عنایت کرده، اما همان خدا به من و شما اوامر و نواهی ای را برای زیست بهتر و زندگی سالم تر بیان کرده است.

پس نمی شود بگوییم خدای عقل دهنده را قبول داریم اما خدای آمر و ناهی را نه!

ج: چرا فقط در مسائل دینی همه عاقل هستند!

نکته دیگری که قابل تامل می باشد این است که چه شده که همه در مسائل دینی که می رسد عقل کل می شوند؟

برای مثال چرا وقتی می گوییم نماز،روزه، حج و… همه افراد خودشان عقل کل شده و بیان می کنند که “من خودم عقل دارم، پس نیازی به توجه به اوامر و نواهی دینی ندارم!”

چرا همان عزیزان برای مثال وقتی بحث تخصصی ساختمان، خودرو، بیماری و.. پیش می آید نمی گویند خودم عقل دارم؟

آیا اگر خدایی ناکرده عزیزی از آن ها هم دچار یک بیماری سخت شود می گویند خودم عاقلم، پس خودم درمان می کنم؟

قطعا جواب منفی است، پس خوب است این نگاه تخصصی را در همه جنبه های زندگی و حتی مسائل دینی هم مورد نظر داشته باشیم.

 

عاقبت بخیر باشیم

التماس دعا

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *